Posts

चरा प्रेमीहरूको कुम्भ मेला पोखरामा शुरु !

Image
चरा प्रेमीहरूको कुम्भ मेला पोखरामा शुरु ! देश भरका चरामा रुचि राख्ने अनुसन्धानकर्मी र संरक्षणकर्मीहरू पोखराको फेवाताल किनारमा  भेला भएका छन्l ‘पोखरा पंछी  समाज’ले आयोजना गरेको ‘नेपाल चरा उत्सव’काअवसरमा यती ठुलो सङ्ख्यामा संरक्षणकर्मीहरूभेला भएका हुन्l यही असार१९ देखि २१  सम्म आयोजना हुने सो कार्यक्रममा पर्यटनमा आश्रित गाइडहरूका लागि तालिम, विद्यालय स्तरीय चित्रकला प्रतियोगिता, विभिन्न सङ्घ संस्थाको प्रदर्शनी, चरा अवलोकन, चरा विज्ञसँग छलफल, संरक्षण सम्बन्धी प्रवचन आदि कार्यक्रम भई रहेका छन् l सोही अवसरमा ‘नेपालका गिद्धहरू’ तथा ‘पोखराका चराहरू’ पुस्तक पनि विमोचन गर्ने कार्यक्रम रहेको छ l ‘पोखरा पंछी समाज’का अध्यक्ष मनशान्त घिमिरेले भने ‘ पोखरामा ४ सय ६७ प्रजातिका चराहरूरेकर्ड भएको छ ।चराहरूको संरक्षण रतिनमा आधारित पर्यटनक्षेत्रकोविकासको लागियो उत्सव गरिएको हो’ l  उनले थपे ' यो कार्यक्रमले देशभर चरा जोगाउन सकारात्मक सन्देश प्रवाह गर्ने छ' l 

(तस्वीर : हेमन्त ढकाल/‘पोखरा पक्षी समाज’)

आहा ! क्या राम्रो सिक्लेस गाउँ !!

Image
-राजु आचार्य 


स्थानीय आमा समुहको स्वागत नाँच 
गुरुङ जातिको उदगमस्थल मानिने कोल स्वाथरबाट नजिकै रहेको यो गाउँ लमुजुङ हिमालको काखमा अवस्थित छ । समुन्द्र सतहबाट २००० मिटरको उचाइमा रहेको यो गाउँमा पर्यटन प्रबर्धनलाई  ध्यानमा राखेर बाहिरबाट आउने पाहुनाहरुको लागि होटल तथा घरबासको व्यवस्था गरिएको छ । यहाँ ४०० घरधुरी छन् ।

संस्कृति प्रति सचेत स्थानीय बालिका 
यहाँको रिसीङ डाँडाबाट हिम पहिरो सजिलै देख्न सकिन्छ । ग्रामीण पर्यटनका लागि आतिथ्यमा नमुना मानिएको यो गाँउबाट एकै दिनमा नेपालको सबैभन्दा होचो ठाँउमा रहेको कफुचे हिमतालमा पनि पुग्न सकिन्छ । 
सिक्लेस गाउँ
गुरुङ संस्कृतिमा धनि यो क्षेत्रको जंगलमा घोरल, भालु, रतुवा र कालिज लगायतका पशुपंछी पनि सजिलै देख्न पनि पाइन्छ । अन्नपूर्ण संरक्षण क्षेत्र आयोजनाको सहयोगमा स्थानीय महिलाहरुले मात्र सञ्चालन गरेको सिक्लेस गाँउस्थित इको म्यूजिय पनि हेर्न लायक स्थानहरुमध्ये पर्दछ ।

                                                                                             सिक्लेस गाउँ
पोखराको काँहुखोलाबाट करिब ४ घन्टामा पुग्न सकिन्छ l सार्वजनिक बस तथा जिपहरू सजिलै उपलब…

घुम्नै पर्ने जालपा गाउँ !

Image
 घुम्नै पर्ने जालपा गाउँ ! 
राजु आचार्य



खोटाङ जिल्लाको  यो गाउँ समुन्द्र सतहबाट करिब १५०० मिटरको उचाइमा रहेको छ । काठमाडौँबाट (कोटेश्वर) बस तथा सुमो (करिब ८ वटा सुमोहरु) बिहानै उपलब्ध छन् । काठमाडौँ देखि खुर्कोट, घुर्मि, जयराम, हलेसी हुँदै जालपासम्म जान सकिन्छ । काठमाडौबाट जालपा जम्मा २६७ कि.मीछ । जालपा पुगे पछि वरिपरिका यी दृशहरुले तपाईँलाई मोहित बनाउने छ l  जालपा गाउँ वरिपरिको दृश्य फोटोमा हेरौँ ! जाने हैन त ? 
जालपा बजारमा स्थापित नेपालकै पहिलो हुचील पार्क  
हुर्लुंगबाट देखिएको हिमालहरु 

सदरमुकाम दिक्तेल बजार  
खेतीपातीमा ब्यस्त स्थानीयहरू  
जालपा मावी बाट देखिने पहाडका लस्करहरु  
जालपा बाट बाक्सिला जाने क्रममा देखिएको गाउँ  
स्थानिय घरहरु  
बाक्सिला बजारमा लागेको हाट बजार  
माक्पा गाउँ  
 साकेला नाँच 
अन्य जानकारी तथा भिडिओको लागि मेरो युटुब च्यानल सब्सक्राईब (subscribe) गर्न सक्नुहुन्छ l - राजु


https://www.youtube.com/channel/UCEG1QPiU-jtogPZqBjDE1Sg?view_as=subscriber


मन लोभ्याउने पर्वतको चित्रे गाउँ

Image
राजु आचार्य -

यतीखेर चित्रे गाउँमा पाहुनाहरुको सङ्ख्या बाक्लिएको छ l पोखराबाट नजिकै, सस्तो र छर्लङ्ग हिमाल देखिने ठाउँ l समुन्द्र सतहबाट १६०० मिटर माथी lपाहुनाहरु नआउने कुरै भएनl पर्वत जिल्लाको मोदी गाउँपालिका-८ मा अवस्थित यो गाउँलाई परिचयको खाँचो छैन l
स्थानीय परिकार र प्रकृतिसँग रमाउन चाहनेहरूको लागि यो उत्कृष्ट गन्तव्य हो l हिमाल र बनसँग सेल्फी लिने सबै भन्दा राम्रो ठाउँ पनि हो l जैविक विविधताको अवलोकन तथा अध्ययनको लागि यो क्षेत्र अब्बल छ। सुनाखरी प्रशस्त छन्। चराहरुको लागि स्वर्ग मानिन्छ।

पोखराको हरिचोकबाट दिनहुँ करिब २ बजे चित्रे गाउँको लागि बस छुट्छl साढे दुई घण्टामा गाउँमा पुगिन्छl पोखराबाट पर्वत जाँदा डिमुवा (४५ किलोमिटर)भन्ने स्थानबाट पैदल (दुई घण्टा) वा जिपमा (१ घण्टा) पनि पुग्न सकिन्छl मोटरसाइकलबाट जानेहरूका लागि झन् रमाइलो छ यो ठाउँ  l
सादा खाना रु १५०, मासु खाना रु २५० र सुतेको प्रति व्यक्ति रु १०० मा पाउन सकिन्छ। सम्पर्कका  लागि   ९८५७६२८०६५ l गाउँ वरपरबाट देखिने यी दृश्यहरू हेरौँ l











'ध्वाँसे चितुवा' पढ्दै विधार्थीहरु

Image
'ध्वाँसे चितुवा' पढ्दै विधार्थीहरु  - राजु आचार्य 

अनुसन्धानकर्मी यादव घिमिरे ध्वाँसे चितुवाबारे छलफल गर्दै (तस्वीर: राजु आचार्य )


लामो समय सम्म यो प्रजाति अनुसन्धानकर्मीको आँखामा परेन l नेपालमा सबै भन्दा पहिला सन् १८५३ मा काठमाडौँमा छालाको अभिलेख गरिएको छ l सन् १९९४ मा त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलमा तस्कर हुन् लागेको अवस्थामा तीन वटाध्वाँसे चितुवाका बच्चाहरू बरामद गरिएको थियो l सन् २०१०मा राष्ट्रिय निकुन्ज तथा वन्यजन्तु संरक्षण विभाग द्वारा विष्णु पाण्डेको नेतृत्वमा गरिएको अध्ययनले शिवपुरी क्षेत्रमा सबै भन्दा पहिला स्वचालित क्यामरामापारेकोथियो l यसपछिका दिनमा प्रकृतिका साथीहरूले गरेको क्यामेरा ट्रयापमा समेत पर्योl
उक्त प्रजातिको अध्यनमा एक दशक लागेका यादव घिमिरेले उक्त प्रजातिलाई प्राकृतिक वासस्थानमा देखेका छैनन् l यो लजालु प्रजाति बाँदर झैँ चढेन उफ्रने तथा झुन्डिने गर्न सक्छ l बाँदरको सङ्ख्या नियन्त्रणमा सहयोगी यो स्तनधारी बन विनाश, डढेलो, चोरी सिकारी, अवैध व्यापार आदि कारणले अफ्ठयारोमा पर्दै गएका छन्l घिमिरेको अवधारणा अनुसार मादी गाउँपालिकामा ध्वाँसे चितुवा दिवस मनाइयो …

संजु बाबा उर्फ सन्जय दत्तका अनौठा बानीहरु !

Image
संजु बाबा उर्फ सन्जय दत्तका अनौठा बानीहरु !


-राजु आचार्य -
५६  वर्षीय सञ्जय  दत्तले जति भूमिका चलचित्रमा निभायका छन् त्यो भन्दा बढी उनको वास्तविक जीवनमा घटेको छ । उनी बलिवूडमा सबै भन्दा बिबादस्पद कलाकार समेत मानिन्छन् । उनका जीवनका उथलपुथल सामान्य मानिसलाई सहन पनि हम्मे हम्मे पर्छ । सन् १९८१ बाट रोकी चलचित्रबाट बलिबुड  छिरेका  दत्तले नाम, सडक, साजन, खलनायक, मुन्नाभाई एम बिबियस, लगे रहो मुन्नाभाई, अग्निपथ, वास्तव लगायत १०० भन्दा बढी चलचित्रमा अमिट छाप छोडेका छन् । भर्खर जेलबाट निस्किएका दत्त अहिले चर्चाको शिखरमा छन् । सुनिल दत्त र नर्गीसका यी छोराका केही नौला जानकारीहरू जुन तपाइलाई थाहा नहुन सक्छ ।

१.      सन् १९८१ मा आमा नर्गीसको मृत्यु आसपास उनी लागू औषधी प्रयोग गर्न थालेका थिए । आमाको मृत्युले गर्दा लागू औषधी लिन थालेको वा लागू औषधी प्रयोगको कारणले उनकी आमाको मृत्यु भएको भन्ने बारेमा परस्पर विरोधी बिचारहरू आएका छन्  । सो अवधिमा ५ महिना जेल बसेका थिए ।
२.      सन् १९७२ मा बालकलाकारको रूपमा ‘रेसमा और शेरा’  मा पहिलो पटक देखा परेका थिए ।
३.      पहिलो श्रीमती ऋचा शर्माको क्यान्सरबाट मृत्यु…

Memory of Humla

Image
हुम्लाका सम्झनाहरु
Memory of Humla

हिल्साबाट हाल्जी पुग्ने लक्ष्य थियो । लगातार हिढ्दा पनि हामीलाई १२ घण्टा लाग्थ्यो । ढिलो हिँडाइ त्यैमाथि बाटामा पुतली र चराहरुले झन भुलाई दिए हामीलाई । हामी चार जना वेलुकि ५ वजेतिर नाम्का पासदेखि मुनीको गुफामा पुग्यौँ । अगाढि
बढ्ने सम्ंभावना रहेन । भरियाहरु सबै सामान लिएर केहि दिन अगाढि नै हिँडीसकेका थिए । साथमा २ वटा चाउचाउ मात्र बाँकि थियो । भोलिको बाटो पनि बाँकि नै थियो । “भोली के हुन्छ थाहा छैन, आज त बाँच्नै पर्यो नी दाई” भन्दै यादव र विधान दाउराका झिँझाहरु खोज्न लागे । हामीसँग पकाउने भाँडा भने थिएन तर मेरो दिमागमा एउटा उपाय आयो र म फालिएका जुस अथवा वियरका क्यानहरु भेटिन्छ कि भनेर यताउती खोज्न थालें । एक घण्टाको अवधिमा बल्लतल्ल चार वटा पुराना क्यानहरु भेटियो । त्यतिनै समयमा उनिहरु पनि फर्के । सानो चक्कुले क्यान खोलेर चाउचाउ भरियो । नजिकै पानी पनि भेटियो । वन लसुनका पातहरु पनि हालियो । क्यान पातलो भएकोले पाक्यो होला भनेर छिट्टै निकालियो तर पाकेको रहेनछ् । आधा काँचो आधा पाकेको चाइनिज चाउचाउ खाएर त्यो रात गुफामा बिताइयो ।

Memory of H…